اسپاسم همی صورت و درمان آن

اسپاسم همی صورت - یک مرور کلی
اسپاسم همی فاسیال یک بیماری عصبی است که با انقباضات یا انقباضات غیر ارادی و نامنظم ماهیچه های یک طرف صورت مشخص می شود. معمولاً با لرزش در اطراف ناحیه پلک چشم شروع می شود و به تدریج گسترش می یابد تا ماهیچه های گونه، لب ها و چانه آن طرف صورت را درگیر کند.

علل
در اکثر موارد، اسپاسم همی صورت در اثر فشردگی عروق خونی عصب صورت در خروجی ریشه آن از ساقه مغز ایجاد می شود. یک رگ خونی، اغلب شریان مخچه تحتانی خلفی، بر روی عصب صورت در این محل فشار می آورد و آن را تحریک می کند و منجر به اسپاسم می شود. گاهی اوقات، علت می تواند تومور یا پلاک مولتیپل اسکلروزیس باشد که عصب صورت را فشرده می کند. ترومای صورت، فلج بل یا عفونت در نزدیکی عصب صورت نیز در برخی موارد باعث ایجاد اسپاسم همی صورت می شود.

علائم
- انقباض معمولاً در اطراف ناحیه پلک چشم شروع می شود و به آرامی در یک طرف صورت طی چند روز تا چند سال گسترش می یابد.
- اسپاسم ممکن است به طور مکرر، تا چند بار در دقیقه رخ دهد
- اسپاسم ممکن است از چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد
- علائم ممکن است با استرس یا خستگی بدتر شوند
- اسپاسم در هنگام خواب قطع می شود
- یک طرف صورت ممکن است به دلیل انقباض جزئی مداوم کوچکتر یا صاف تر به نظر برسد
- در هنگام اسپاسم چشم ممکن است به طور غیرارادی بسته شود اما بینایی تحت تأثیر قرار نگیرد

تشخیص
تشخیص را اغلب می توان از طریق معاینه بالینی انجام داد. آزمایش‌های تصویربرداری مانند ام‌آر‌آی یا سی‌تی اسکن ممکن است برای تشخیص اینکه آیا هر یک از علل ساختاری مانند حلقه رگ خونی یا تومور ریشه عصب صورت را فشرده کرده و باعث تحریک می‌شود یا خیر، انجام شود. مطالعات الکتریکی اعصاب و عضلات صورت نیز ممکن است به تشخیص کمک کند. آزمایش خون به رد سایر علل بالقوه مانند عفونت یا شرایط خودایمنی کمک می کند.

رفتار
هدف از درمان کاهش تحریک عصبی و کنترل اسپاسم و انقباضات غیر ارادی عضلانی است.

داروها
- داروهای ضد تشنج مانند گاباپنتین یا پره گابالین به آرام کردن تحریک عصبی و کاهش اسپاسم در برخی موارد کمک می کند.
- تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس) به عضلات آسیب دیده به طور موقت آنها را فلج می کند و اسپاسم را به مدت 3-4 ماه تسکین می دهد.
- شل کننده های عضلانی مانند دیازپام نیز ممکن است استفاده شود.

عمل جراحی
- جراحی رفع فشار میکروواسکولار (MVD) اغلب در تسکین طولانی مدت موثر است. این شامل باز کردن جمجمه و قرار دادن یک بالشتک نرم بین عصب صورت و رگ خونی است که آن را تحریک می کند.
- اگر MVD امکان پذیر نباشد، ممکن است روش های عصب کشی محیطی انتخابی برای فلج کردن برخی از عضلات بیش فعال صورت انجام شود.

سایر روش های درمانی
- مدیریت استرس، بیوفیدبک، طب سوزنی، فیزیوتراپی و ماساژ درمانی ممکن است به برخی از بیماران در مدیریت علائم کمک کند.

رویکرد درمانی برای هر بیمار بسته به شدت علائم، عوامل محرک و وضعیت کلی سلامتی مناسب است. با درمان مناسب، اکثر افراد مبتلا به اسپاسم همی صورت می توانند بهبود قابل توجهی در وضعیت خود داشته باشند.
منبع مطلب مجله پزشکی سلامتی زندگی سبز می باشد.