جمعه ۱۵ دی ۰۲ | ۱۲:۳۶ ۱۶۷ بازديد
اختلال دوقطبی، که قبلا به عنوان بیماری شیدایی-افسردگی شناخته میشد، یک وضعیت سلامت روانی است که با نوسانات خلقی شدید مشخص میشود که از زیاد (شیدایی یا هیپومانیا) تا پایین (قسمتهای افسردگی اساسی) متغیر است. تجربه اختلال دوقطبی می تواند به طور قابل توجهی در بین افراد متفاوت باشد و درک انواع مختلف، علائم، تفاوت های جنسیتی، تظاهرات در کودکان و نوجوانان و درمان های موجود را ضروری می کند. در این مقاله تمام این جنبه ها را به تفصیل بررسی خواهیم کرد.
انواع اختلال دوقطبی
انواع مختلفی از اختلالات دوقطبی وجود دارد که بر اساس شدت و مدت آنها طبقه بندی می شوند. در اینجا خلاصه ای از رایج ترین آنها آورده شده است:
اختلال دوقطبی I - این نوع شامل حداقل یک دوره شیدایی به مدت هفت روز یا بیشتر است. دوره های افسردگی نیز رخ می دهد، اما نه لزوما قبل یا بعد از دوره های شیدایی.
اختلال دوقطبی II - افرادی که به این شکل تشخیص داده شده حداقل یک افسردگی اساسی و یک دوره شیدایی خفیفتر به نام هیپومانیا را تجربه کردهاند. فازهای هیپومانیک چهار روز یا بیشتر طول می کشد، اما آنقدر شدید نیستند که فعالیت های زندگی روزمره را مختل کنند.
اختلال سیکلوتیمیک (سیکلوتیمیا) - این زیرگروه کمتر شناخته شده دارای دوره های متعددی از علائم هیپو و هیپرمانی است که معیارهای کامل افسردگی اساسی یا شیدایی/هیپومانیا را برآورده نمی کند. علائم برای بزرگسالان به مدت دو سال یا بیشتر ادامه می یابد، در حالی که کودکان ممکن است تنها یک سال برای تشخیص نیاز داشته باشند.
سایر اختلالات دوقطبی و مرتبط (OSBD) - هنگامی که شخصی علائمی شبیه علائمی را که در انواع دیگر اختلالات دوقطبی یافت می شود، تجربه می کند، ممکن است در زیر OSDD طبقه بندی شود. به عنوان مثال می توان به دوچرخه سواری سریع اشاره کرد که به داشتن چندین دوره شیدایی و افسردگی در طی دوازده ماه اشاره دارد، یا حالت های مختلط که در آن افراد علائم افسردگی و شیدایی را به طور همزمان نشان می دهند.
علائم اختلال دوقطبی
اپیزودهای شیدایی:
احساس سرخوشی، شکست ناپذیری، یا بیش از حد اعتماد به نفس
بسیار پرحرف بودن و تمایل به ادامه صحبت حتی زمانی که دیگران سعی می کنند صحبت را قطع کنند
افکار مسابقه ای؛ به نظر می رسد ایده ها به هم مرتبط هستند، اما توضیح آنها دشوار است
افزایش سطح فعالیت بدنی یا بی قراری
کم خوابی؛ نیاز به حداقل خواب بدون احساس خستگی
تکانشگری و رفتارهای بی پروا مانند خرج کردن بیش از حد پول یا درگیر شدن در برخوردهای جنسی پرخطر
تحریک پذیری شدید، عصبانیت یا ناامیدی در هنگام تعامل با دیگران
سوء مصرف مواد؛ مصرف بیش از حد الکل، تنباکو، مواد مخدر و غیره با وجود عوارض جانبی
انکار احساس غم، ناامیدی یا ناامیدی
باورهای هذیانی، مانند تفکر، قدرت یا استعدادهای ویژه ای فراتر از توانایی های عادی انسان دارند
اپیزودهای افسردگی:
احساس مداوم غم، پوچی، ناامیدی یا گناه
از دست دادن علاقه یا لذت به سرگرمی ها یا فعالیت هایی که قبلاً از آنها لذت می بردید
خستگی، کمبود انرژی و کندی حرکات یا الگوهای گفتاری
مشکل در تمرکز، به خاطر سپردن جزئیات یا تصمیم گیری
افکار مکرر در مورد خودکشی، مرگ، یا آسیب رساندن به خود
بی خوابی، زود بیدار شدن یا خواب زیاد
کاهش یا افزایش قابل توجه وزن به دلیل تغییر در اشتها
دردهای مداوم بدن، سردرد، یا مشکلات گوارشی بدون هیچ دلیل ظاهری
احساس بی ارزشی، درماندگی، شرم یا بی کفایتی
احساس گناه بیش از حد مربوط به اشتباهات یا شکست های گذشته
تفاوت های جنسیتی در اختلال دوقطبی
در حالی که تحقیقات هیچ تفاوت قابل توجهی را از نظر میزان شیوع کلی نشان نمی دهد، به نظر می رسد تغییراتی در نحوه بروز علائم اختلال دوقطبی در مردان و زنان وجود دارد. زنان معمولا زودتر از مردان دچار این بیماری می شوند و اغلب در طول زندگی خود اضطراب، افسردگی و مشکلات بین فردی بیشتری بروز می دهند. علاوه بر این، زنان مبتلا به اختلال دوقطبی اغلب با سوء مصرف مواد، اختلالات خوردن، و افکار خودکشی دست و پنجه نرم می کنند در مقایسه با همتایان مرد خود که معمولا مشکلات کنترل تکانه مانند پرخاشگری یا خشونت را گزارش می کنند. از طرف دیگر، مردان معمولاً خلق و خوی تحریکپذیرتری را در مراحل شیدایی نشان میدهند، در حالی که خانمها معمولاً ویژگیهای مالیخولیایی بیشتری را در طول دورههای افسردگی نشان میدهند.
اختلال دوقطبی در کودکان و نوجوانان
سن اولیه شروع اختلال دوقطبی می تواند منجر به مشکلات تحصیلی، اجتماعی، عاطفی و جسمی قابل توجهی شود زیرا جوانان مدیریت صحیح احساسات شدید را دشوار می دانند. آنها ممکن است اختلالات خواب، بی ثباتی خلقی، چالش های شناختی، مهارت های تصمیم گیری ضعیف، فشار همسالان، شکست مدرسه، قلدری، گوشه گیری و مصرف مواد را تجربه کنند. برای تشخیص اختلال دوقطبی در کودکان و نوجوانان، اطلاعات بیشتر در مورد ارائه و مدیریت آن در جمعیتهای جوانتر در اینجا آمده است:
ارائه اختلال دوقطبی در کودکان و نوجوانان
برخلاف موارد بزرگسالان، اختلال دوقطبی با شروع دوران کودکی علائم متفاوتی را نشان میدهد. به عنوان مثال، کودکان ممکن است به جای نشانگرهای شیدایی سنتی، تحریک پذیری شدید، طغیان های مکرر و رفتارهای پرخاشگرانه مکرر نشان دهند.
انواع اختلال دوقطبی
انواع مختلفی از اختلالات دوقطبی وجود دارد که بر اساس شدت و مدت آنها طبقه بندی می شوند. در اینجا خلاصه ای از رایج ترین آنها آورده شده است:
اختلال دوقطبی I - این نوع شامل حداقل یک دوره شیدایی به مدت هفت روز یا بیشتر است. دوره های افسردگی نیز رخ می دهد، اما نه لزوما قبل یا بعد از دوره های شیدایی.
اختلال دوقطبی II - افرادی که به این شکل تشخیص داده شده حداقل یک افسردگی اساسی و یک دوره شیدایی خفیفتر به نام هیپومانیا را تجربه کردهاند. فازهای هیپومانیک چهار روز یا بیشتر طول می کشد، اما آنقدر شدید نیستند که فعالیت های زندگی روزمره را مختل کنند.
اختلال سیکلوتیمیک (سیکلوتیمیا) - این زیرگروه کمتر شناخته شده دارای دوره های متعددی از علائم هیپو و هیپرمانی است که معیارهای کامل افسردگی اساسی یا شیدایی/هیپومانیا را برآورده نمی کند. علائم برای بزرگسالان به مدت دو سال یا بیشتر ادامه می یابد، در حالی که کودکان ممکن است تنها یک سال برای تشخیص نیاز داشته باشند.
سایر اختلالات دوقطبی و مرتبط (OSBD) - هنگامی که شخصی علائمی شبیه علائمی را که در انواع دیگر اختلالات دوقطبی یافت می شود، تجربه می کند، ممکن است در زیر OSDD طبقه بندی شود. به عنوان مثال می توان به دوچرخه سواری سریع اشاره کرد که به داشتن چندین دوره شیدایی و افسردگی در طی دوازده ماه اشاره دارد، یا حالت های مختلط که در آن افراد علائم افسردگی و شیدایی را به طور همزمان نشان می دهند.
علائم اختلال دوقطبی
اپیزودهای شیدایی:
احساس سرخوشی، شکست ناپذیری، یا بیش از حد اعتماد به نفس
بسیار پرحرف بودن و تمایل به ادامه صحبت حتی زمانی که دیگران سعی می کنند صحبت را قطع کنند
افکار مسابقه ای؛ به نظر می رسد ایده ها به هم مرتبط هستند، اما توضیح آنها دشوار است
افزایش سطح فعالیت بدنی یا بی قراری
کم خوابی؛ نیاز به حداقل خواب بدون احساس خستگی
تکانشگری و رفتارهای بی پروا مانند خرج کردن بیش از حد پول یا درگیر شدن در برخوردهای جنسی پرخطر
تحریک پذیری شدید، عصبانیت یا ناامیدی در هنگام تعامل با دیگران
سوء مصرف مواد؛ مصرف بیش از حد الکل، تنباکو، مواد مخدر و غیره با وجود عوارض جانبی
انکار احساس غم، ناامیدی یا ناامیدی
باورهای هذیانی، مانند تفکر، قدرت یا استعدادهای ویژه ای فراتر از توانایی های عادی انسان دارند
اپیزودهای افسردگی:
احساس مداوم غم، پوچی، ناامیدی یا گناه
از دست دادن علاقه یا لذت به سرگرمی ها یا فعالیت هایی که قبلاً از آنها لذت می بردید
خستگی، کمبود انرژی و کندی حرکات یا الگوهای گفتاری
مشکل در تمرکز، به خاطر سپردن جزئیات یا تصمیم گیری
افکار مکرر در مورد خودکشی، مرگ، یا آسیب رساندن به خود
بی خوابی، زود بیدار شدن یا خواب زیاد
کاهش یا افزایش قابل توجه وزن به دلیل تغییر در اشتها
دردهای مداوم بدن، سردرد، یا مشکلات گوارشی بدون هیچ دلیل ظاهری
احساس بی ارزشی، درماندگی، شرم یا بی کفایتی
احساس گناه بیش از حد مربوط به اشتباهات یا شکست های گذشته
تفاوت های جنسیتی در اختلال دوقطبی
در حالی که تحقیقات هیچ تفاوت قابل توجهی را از نظر میزان شیوع کلی نشان نمی دهد، به نظر می رسد تغییراتی در نحوه بروز علائم اختلال دوقطبی در مردان و زنان وجود دارد. زنان معمولا زودتر از مردان دچار این بیماری می شوند و اغلب در طول زندگی خود اضطراب، افسردگی و مشکلات بین فردی بیشتری بروز می دهند. علاوه بر این، زنان مبتلا به اختلال دوقطبی اغلب با سوء مصرف مواد، اختلالات خوردن، و افکار خودکشی دست و پنجه نرم می کنند در مقایسه با همتایان مرد خود که معمولا مشکلات کنترل تکانه مانند پرخاشگری یا خشونت را گزارش می کنند. از طرف دیگر، مردان معمولاً خلق و خوی تحریکپذیرتری را در مراحل شیدایی نشان میدهند، در حالی که خانمها معمولاً ویژگیهای مالیخولیایی بیشتری را در طول دورههای افسردگی نشان میدهند.
اختلال دوقطبی در کودکان و نوجوانان
سن اولیه شروع اختلال دوقطبی می تواند منجر به مشکلات تحصیلی، اجتماعی، عاطفی و جسمی قابل توجهی شود زیرا جوانان مدیریت صحیح احساسات شدید را دشوار می دانند. آنها ممکن است اختلالات خواب، بی ثباتی خلقی، چالش های شناختی، مهارت های تصمیم گیری ضعیف، فشار همسالان، شکست مدرسه، قلدری، گوشه گیری و مصرف مواد را تجربه کنند. برای تشخیص اختلال دوقطبی در کودکان و نوجوانان، اطلاعات بیشتر در مورد ارائه و مدیریت آن در جمعیتهای جوانتر در اینجا آمده است:
ارائه اختلال دوقطبی در کودکان و نوجوانان
برخلاف موارد بزرگسالان، اختلال دوقطبی با شروع دوران کودکی علائم متفاوتی را نشان میدهد. به عنوان مثال، کودکان ممکن است به جای نشانگرهای شیدایی سنتی، تحریک پذیری شدید، طغیان های مکرر و رفتارهای پرخاشگرانه مکرر نشان دهند.
تفاوت بین آنژین و بیماری عروق کرونر چیست؟